سلام به همه ی کسانی که تو این مدت ما رو تنها نذاشتن!!!!!!!

بچه ها من بلد نیستم ادبی حرف بزنم فقط ازهمتون تشکرمی کنم!!!!

من برای ۳ماه از خدمتتون مرخص می شم و این وبلاگ واسه ۳ ماه به دوستای گلم (دختر بسیجی(y) و دختر بسیجی( f))کامل می سپرم...

خوب دیگه برام دعا کنید تو این ۳ ماه بتونم به مشهد مقدس،قم و مخصوصا جمکران برم....حتمـــــــــــــــااااااااااااااااا

 یاحق

امیـــد دل آنــها لبــــخند خمینـی بود

هر کس که سعادت داشت                                  بـر جبهه ارادت داشت

ایــن خـــانه مصــــفا بـــــود                                  تا بوی شهادت داشت

دیدند گلستان را در شعله چو ابراهیم

گفـــتند خداوندا آماده این راهیم

تا زنده به ایمانیم                                                      تا در خط قرآنیم

با لطف امام عصر                                                    در راه شهیدانیم

من تشنه خورشیدم در این شب بارانی

دلتنـــگ تـــوام برگــرد ای مـــاه جمـارانی

ایام خوش آن روزی                                         که سینه حسینی بود

شبهای دلم روشن                                               با نور خمینی بود

ما شمع ولایت را هستیم چو پروانه

در قـــافله عشـقیم بـا رهـبر فـرزانــه

صد شکر که شیعه سر                                       در خــط ولـــی دارد

ای عـــهد شـکن کــوفــه                                     این خطه علی دارد

اگر او را ببینم به او می گویم:

گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم

چه بگویم ؟ که غم از دل برود چون تو بیایی

اگر او را ببینم به او می گویم:

دریا به دریا ،

کوه به کوه ،

صحرا به صحرا

در انتظار تو پیمودم .

اگر او را ببینم به او می گویم:

مولای من ! اکنون این دلهای مشتاق در انتظار توأند.

در انتظار جوانه زدن کلمه ی حق ، ای ستاره ی عدل بیا و چشم دلمان را به قدومت
روشن کن.

اگر او را ببینم به او می گویم:

ای صاحب جمعه ها !

بیا و دلتنگی غروب جمعه ها را بر طرف ساز.

اگر او را ببینم به او می گویم:

ای راهبر انسان های در راه مانده ! در ساحل پیروزی ، چشم به راه توییم و فریاد
می کشیم که:

 مهدیا ... بیا.

 ما که همیشه نام تو را ذکر کرده ایم

آیا به حجم غربت تو فکر کرده ایم؟!

انگار شانه های زمین خسته بود

وقتی دست های علی بسته بود

یاد زنی در میان در و میخ مانده است

این قصه تا همیشه ی تاریخ مانده است

هرچند سوز درد علی تا به ماه بود

بعد از وفات فاطمه او بود و چاه بود

یه چند  تا داستان دیگه و ادامه وطلب